çevre danışmanlık ankara R. Gazete No. 20814
R.G. Tarihi: 14.3.1991
 
Devlet Bakanlığından:
---------------------
 
KATI ATIKLARIN KONTROLÜ YÖNETMELİĞİ
 
BİRİNCİ BÖLÜM
GENEL HÜKÜMLER
     Amaç
     Madde 1 - Bu Yönetmeliğin amacı; hertürlü atık ve artığın çevreye zarar verecek şekilde, doğrudan veya dolaylı bir biçimde alıcı ortama verilmesi, depolanması, taşınması, uzaklaştırılması ve benzeri faaliyetlerin yasaklanması, çevreyi olumsuz yönde etkileyebilecek olan tüketim maddelerinin idaresini belli bir disiplin altına alarak, havada, suda ve toprakta kalıcı etki gösteren kirleticilerin hayvan ve bitki nesillerini, doğal zenginlikleri ve ekolojik dengeyi bozmasının önlenmesi ile buna yönelik prensip, politika ve programların belirlenmesi, uygulanması ve geliştirilmesidir.
 
     Kapsam
     Madde 2 - Bu Yönetmelik, meskun bölgelerde evlerden atılan evsel katı atıkların, park, bahçe ve yeşil alanlardan atılan bitki atıklarının, iri katı atıkların, zararlı atık olmamakla birlikte evsel katı atık özelliklerine sahip sanayi ve ticarethane atıklarının, evsel su arıtma tesislerinden elde edilen (atılan) arıtma çamurlarının ve zararlı atık sınıfına girmeyen sanayi arıtma tesisi çamurlarının toplanması, taşınması, geri kazanılması, değerlendirilmesi, bertaraf edilmesi ve zararsız hale getirilmesine ilişkin esasları kapsar.   
     Özel ve/veya resmi kuruluşlarca ve gerçek kişilerce üretilip çeşidi, özelliği ve miktarı itibari ile insan sağlığına zarar veren su, hava ve toprağı kirleten, yanıcı ve patlayıcı madde ihtiva eden, hastalık mikrobu taşıyabilen zararlı ve tehlikeli atıklar hakkında bu Yönetmelik hükümleri uygulanmaz.
 
     Tanımlar
     Madde 3 - Bu Yönetmelikte geçen;
     Müsteşarlık : Başbakanlık Çevre Müsteşarlığını,
     Kanun : 2872 sayılı Çevre Kanununu,
     Katı atık : Üreticisi tarafından atılmak istenen ve toplumun huzuru ile özellikle çevrenin korunması bakımından, düzenli bir şekilde bertaraf edilmesi gereken katı maddeleri ve arıtma çamurunu, (iri katı atık, evsel katı atık, bu Yönetmelikte "katı atık" olarak anılmaktadır)
     İri katı atık : Buzdolabı, çamaşır makinası, koltuk gibi evsel nitelikli eşyalardan oluşan ve kullanılmayacak durumda olan çoğunlukla iri hacimli atıkları,
     Evsel katı atık (çöp) : Konutlardan atılan, tehlikeli ve zararlı katı atık kavramına girmeyen, bahçe, park ve piknik alanları gibi yerlerden gelen katı atıkları,
     Arıtma çamuru : Evsel ve evsel nitelikteki endüstriyel atık suların, fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemleri sonucunda ortaya çıkan, suyu alınmış, kurutulmuş çamuru,
  Ham çamur : ...................................................
  Epidemik kusursuz çamur : .....................................   
  Kompost : Organik esaslı katı atıkların oksijenli veya oksijensiz ortamda ayrıştırılması suretiyle üretilen toprak iyileştirici maddeyi,
     Üretici : Faaliyetleri süresince atık oluşmasına sebeb olan kişi veya kuruluşları,
  Plâstik: .....................................................
  Tekrar kullanım :.............................................
  Geri Dönüşüm: Atıkların bir üretim prosedürüne tabi tutularak, orjinal amaçlı ya da enerji geri kazanımı hariç olmak üzere, organik geri dönüşüm dahil diğer amaçlar için yeniden işlenmesini,
  Geri kazanım : Tekrar kullanım ve geri dönüşüm kavramlarını da kapsayan; atıkların özelliklerinden yararlanılarak içindeki bileşenlerin fiziksel, kimyasal veya biyokimyasal yöntemlerle başka ürünlere veya enerjiye çevrilmesini,
  Komisyon : ....................................................
  Kota veya depozito uygulamasına tabi işletmeler :..............
     Zararlı ve tehlikeli atık : Patlayıcı, parlayıcı, kendiliğinden yanmaya müsait suyla temas halinde parlayıcı gazlar çıkaran, oksitleyici, organik peroksit içerikli, zehirli, korozif, hava ve su ile temasında tok sik gaz bırakan, tok sik ve ekotoksik özellik taşıyan ve Müsteşarlıkça tehlikeli ve zararlı atık olduğu onaylanan atıkları,
  Bertaraf etme : Katı atıkların; konut, işyeri gibi üretildikleri yerlerde geçici olarak biriktirilmesi, bu yerlerden toplanması, taşınması, geri kazanılması gibi işlemlerden sonra, çevre ve insan sağlığı açısından zararsız hale getirilmesi ve ekonomiye katkı sağlanması amacıyla kompostlaştırma, enerji kazanmak üzere yakma ve/veya düzenli depolama işlemlerinin tümünü,
     İşleme tesisi : Geri kazanma tesisi, kompost veya yakma tesisi gibi katı atıklardan tekrar kullanılabilir madde veya enerji elde etmek, katı atıkların hacmini küçültmek ya da çevreye zararın azaltmak maksadı ile kurulan, inşa edilen tesis ve yapıları,
   Maddesel geri kazanma : .......................................
     Organik madde veya yanma kaybı : Katı atık veya kompostun kurutulduktan sonra kül fırınında 775°C'de 3 saat süre ile yakılması sonucu yanan veya kaybolan madde miktarını,
     Kuru madde : Katı atık veya kompostun kurutma fırınında 103°C'de yaklaşık 24 saat süre ile sabit ağırlığa gelinceye kadar kurutulması sonucunda geride kalan katı madde miktarını,
  Kota : ...........................................................
  Ambalaj : ........................................................
  Değerlendirilebilir katı atık : ..................................
  Enerji Geri Kazanımı: ............................................
  Organik Geri Dönüşüm: Ambalaj atıklarının biyolojik olarak parçalanabilen kısımlarının kontrolllü koşullar altında mikroorganizmalar aracılığıyla aerobik (kompostlama) veya anaerobik ortamda ayrıştırılarak (biyolojik metanlaştırma) stabilize organik atıklar veya metan gazının elde edilmesini, (Düzenli depolama organik geri dönüşüm kapsamına girmez.)
  Toplama-Ayırma Tesisi: ...........................................
  Ön Lisans:........................................................
  Lisans:...........................................................
  Toplama-Ayırma Tesisi Lisansı: ...................................
  Geri Dönüşüm Tesisi Lisansı: .....................................
     ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM          
ÜRETİM, BERTARAF ETME VE ÖZENDİRMEYE İLİŞKİN ESASLAR
 
     Katı Atık Üretim Aşamasında Uyulacak Esaslar
     Madde 4 - Katı atık üreten kişi ve kuruluşlar, en az katı atık üreten teknolojiyi seçmekle, mevcut üretimdeki katı atık miktarını azaltmakla, katı atık içinde zararlı madde bulundurmamakla, katı atıkların değerlendirilmesi ve maddesel geri kazanma konusunda yapılan çalışmalara katılmakla yükümlüdür.
  Katı atıkların en aza indirilmesinde, uluslararası uygulamalara uyum sağlayabilmek amacıyla ambalaj atıklarının geri dönüşüm ve bertarafına ilişkin idari tedbirler almaya ve bu konuda tebliğler yayımlamaya Bakanlık yetkilidir.
     Bertaraf Aşamasında Uyulacak Esaslar     
     Madde 5 - Bu Yönetmelik kapsamına giren katı atıkların bertarafı sırasında belediyeler ve yetkilerini devrettiği kişi ve kuruluşlar işlettikleri katı atık tesislerinin faaliyetlerinin planlanmasında ve işletilmesinde; insanların ruh ve beden sağlığına, hayvan sağlığına, doğal bitki örtüsüne, yeşil alanlara ve binalara, toplumun düzeni ve emniyetine, yeraltı ve yüzeysel su alanları ile su rezerv sahalarına zarar vermeyecek, hava ve gürültü yönünden çevre kirlenmesini önleyecek uygun tedbirleri almak zorundadırlar.
 
     Eğitim
     Madde 6 - Müsteşarlık, mahallin en  büyük mülki amiri ve belediyeler katı atık bertarafı ile ilgili olarak konut ve işyerlerinden daha az atık atılmasını temin etmek, atık içerisine zararlı maddelerin atılmasını önlemek, katı atıkları değerlendirme ve maddesel geri kazanma çalışmalarına katılımı sağlamak üzere ilgili kişilere yönelik olarak gerekli eğitim çalışmalarını yaparlar.
 
     Katı Atıklardan Geri Kazanılmış Malzeme Üretenlerin özendirilmesi
   Madde 7 -  Bakanlık, mahallin en büyük mülki amiri ve belediyeler;
     1) Geri kazanılabilen veya insan sağlığına ve çevreye zarar vermeden bertarafı mümkün olan maddelerin kullanılmasını,
     2) Geri kazanılmış maddelerden imal edilen malzeme ve ürünlerin kullanımının tercih edilmesini,
     teşvik ederler.
     Katı atıkları geri kazanma amacıyla tesislerinde işleyen kişi ve kuruluşlara, bu faaliyetlerinden dolayı Müsteşarlığın bağlı bulunduğu Devlet Bakanlığı tarafından Çevre Kirliliğini Önleme Fonu'ndan karşılanmak üzere uygun görülmesi halinde maddi destek sağlanabilir.
 
     Ayrı Bertaraf Edilmesi Gereken Atıklar
    Madde 8 - Ayrı bertaraf edilmesi gereken atıkları üreten;
       a) Hastanelerin, kliniklerin, laboratuarların ve benzeri yerlerin hastalık bulaştırıcı enfekte, kimyasal ve radyolojik atıkları ile tehlikeli atıklarını,
       b) Tüketicilerin, kullanılmış akü, pil ve ilaç atıkları ile, kullanılmış araç lastiklerini,
       c) Tüketicilerin, ambalaj atıkları dahil değerlendirilebilir katı atıklarını,
     d) Tüketicilerin, metal variller, buzdolabı, çamaşır makinesi, elektronik aletler, mobilya gibi büyük hacimli katı atıklarını,
     evsel atıklar ile birlikte atmaları yasaktır.
     Belediye ve mücavir alan sınırları içinde belediyeler, bu alanlar dışında ise mahallin en büyük mülki amiri, yukarıda belirtilen ve ihtiva ettikleri zararlı maddeler dolayısıyla toplanması, değerlendirilmesi veya bertarafı özel işlemler gerektiren atıkları, 27/8/1995 tarihli ve 22387 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği ve 20/5/1993 tarihli ve 21586 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Tıbbi Atıkların Kontrolü Yönetmeliğine göre bertaraf eder veya ettirir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
AMBALAJ ATIKLARININ GERİ KAZANILMASI 
     Kota veya depozito uygulaması ve sorumluluklar :
    Madde 9 - ..................................................
 
     Kota veya depozito uygulaması izin başvurusu :
    Madde 10 - .................................................
     İzin Başvurusunun Değerlendirilmesi
  Madde 11-..................................................
     Depozito Uygulaması
    Madde 12 -.................................................
     Boş Kapların Geri Alınması     
   Madde 13-......................................................
     Tüketicinin Bilgilendirilmesi    
   Madde 14...................................................
     
      Kapların bertarafında Uyulacak Esaslar     
    Madde 15 - .....................................................
     Ambalaj Atıkları Toplama-Ayırma ve Geri Dönüşüm Tesislerine Ön Lisans ve Lisans Verilmesi ile İptali
    Madde 16 -.......................................................
   
     Bilgi verme zorunluluğu :
    Madde17...........................................................
 
                          DÖRDÜNCÜ BÖLÜM         
       KATI ATIKLARIN KAYNAĞINDA AYRI TOPLANMASI VE TAŞINMASI 
     Katı Atıkların Toplanması     
Madde 18 - Katı atıkların, üretici veya taşıyanları tarafından denizlere, göllere ve benzeri alıcı ortamlara, caddelere, ormanlara ve çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine sebep olacak yerlere dökülmesi yasaktır.
     Konutlarda ve işyerlerinde, evsel veya evsel nitelikli endüstriyel çöpleri çöp toplama aracına vermek üzere kullanılan çöp biriktirme kapları, çeşitli büyüklükte ve her biri standart ölçülerde olmak zorundadır. Bu kapların ölçüleri, şekilleri, malzemeleri Müsteşarlıkça çıkarılacak tebliğlerde belirtilir.
     Çöpü üretenler, bu çöp biriktirme kaplarını, çevrenin sağlığını bozmayacak şekilde kapalı olarak muhafaza etmek ve çöp toplama işlemi sırasında yol üstünde hazır bulundurmak zorundadır.
..........................................................................................................................
.............................................................
  Katı atıkların kaynağında ayrı toplanması ve taşınmasına ilişkin usuller Bakanlıkça hazırlanacak bir tebliğ ile belirlenir.
     Evsel Nitelikte Olmayan Katı Atıkları Toplama Kapları    
     Madde 19 - Evsel nitelikte olmayan katı atıkların toplanmasında veya tesis içinde biriktirilmesinde, çevre ve insan sağlığını, çevrenin görünüşünü bozmamak, çevreyi koku, toz gibi yönlerden rahatsız etmemek kaydıyla istenilen hacim ve şekilde kap veya tank kullanılabilir.
 
     Katı Atıkların Taşınması
     Madde 20 - Toplanan evsel ve evsel nitelikli endüstriyel katı atıkların, görünüş, koku, toz, sızdırma ve benzeri faktörler yönünden çevreyi kirletmeyecek şekilde kapalı özel araçlarda taşınması zorunludur.
   Belediye ve mücavir alan sınırları dışında kalan yerlerdeki sanayi tesisleri ve turistik tesis işletmeleri atıklarının taşınmasından sorumludurlar. Bu alanlarda toplama ve taşıma işlemlerini valilikler ve Bakanlık denetler.
 
     Aktarma İstasyonları     
     Madde 21 - Katı atıkların taşınmasının ekonomik olmasını sağlamak, taşıma hattındaki trafiğe fazla yüklenmemek için şehirlerin merkezi yerlerinde aktarma istasyonları kurulabilir. Bu istasyonlarda küçük hacimli araçlarla toplanan katı atıkların daha büyük hacimli araçlara aktarılarak, bu araçlarla işleme veya depo yerlerine taşınması sağlanır. Aktarma direkt taşıma aracına yapılabileceği gibi, bir ara depoya (bunker) boşaltıldıktan sonra, yeni araca doldurmak şeklinde, dolaylı olarak da gerçekleştirilebilir.
     Aktarma istasyonlarının koku, toz, gürültü ve görünüş yönünden çevreyi kirletmemesi için, boşaltma işleminin yapıldığı yerlerin, kapalı olarak inşa edilmesi zorunludur.
 
BEŞİNCİ BÖLÜM
KATI ATIKLARIN DEPOLANMASI
 
     Evsel Katı Atık Depo Alanına Depolanacak Atıklar ve İstisnaları
   Madde 22 - .................................................
     
     Hafriyat Toprağının Depolanması
   Madde 23 - .................................................
 
     Katı Atık Depo Tesislerinin Yer Seçimi
    Madde 24 - .................................................
 
     Depo Tesisleri
    Madde 25 - ...........................................
 
     Depo Tabanının Teşkili ve Sızıntı Suyu Toplanması
    Madde 26 - ........................................
 
     Depo Gazının Uzaklaştırılması     
    Madde 27 - ...........................................
 
     Arıtma Çamurunun Evsel Katı Atıklarla Birlikte Depolanması
    Madde 28 - ...........................................
 
     Depo tesisinin olumsuz etkisinin önlenmesi :
    Madde 29 - ............................................
 
     Depo Sahasının Yeşillendirilmesi
    Madde 30 - ..........................................
     Depo Tesisine Ruhsat Alınması     
    Madde 31 - ............................................
     Depo Yeri İşletilmesi ve Kontrolü
    Madde 32 - ............................................
ALTINCI BÖLÜM   
KATI ATIKLARIN KOMPOSTLAŞTIRILMASI
 
     Kompostun Kullanımı
     Madde 33 - Organik katı atıkların oksijenli ortamda indirgenmesi suretiyle elde edilen kompostun toprağın yapısını iyileştirici bir vazife görmesi için;
     1) Bahçe ve mutfak atıklarının, bu iş için kurulmuş tesislerde kompostlaştırılması,
     2) Kompost üretimini kolaylaştırmak için, komposta elverişli organik atıkların ayrı toplanması,
     gerekir.
  İşlenmiş arıtma çamurunun toprakta kullanılması, ham çamur ve işlenmiş arıtma çamurunun kullanma sınırlamaları ve yasakları ile, kompostun toprakta kullanımı, 10/12/2001 tarih ve 24609 sayılı resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren "Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği"nin 8,9 ve 10 uncu maddelerindeki hükümlere tabidir.
     Kompost Tesislerinde Bulunması Gerekli Teknik Özellikler     
     Madde 34 - Yıllık kapasitesi 200 tondan büyük olan kompost tesislerinde;
     1) Kompost tesisi havalandırılarak çalıştırılıyorsa, emilen havanın filtreden geçirilmek suretiyle temizlendikten sonra atmosfere verilmesi,
     2) Kompost sahasından toplanan sızıntı suyu kompostun ıslatılması için kullanılmıyorsa, sızıntı suyu arıtıldıktan sonra alıcı ortama verilmesi ve bu konuda Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliğinin alıcı ortam standardlarına uyulması,
     3) Tesise gelen katı atıklar için ön depolama ve dengeleme görevi yapan ön deponun (bunker) kapalı olması,
     4) Kompost tesislerinin yeraltı ve yerüstü su kaynaklarının koruma alanı içine inşa edilmemesi,
     5) Yerleşim alanlarına en yakın mesafenin 1000 metre olması,
     gerekir.
 
     Kompost Üretiminde Kullanılmak İstenen Katı Atıklarda Bulunması
     Gerekli Özellikler
    Madde 35 - ....................................................
     Tarımda Kullanılmak İstenen Kompostun Kalite Kriterleri
   Madde 36 - ....................................................
     Kompostun Ağır Metal Muhtevası ve Sınır Değerleri
    Madde 37 - ....................................................
YEDİNCİ BÖLÜM
Katı Atıkların Yakılması
 
     Yakma Tesisi ile İlgili Teknik Hususlar
     Madde 38 - Katı atıkları hijyenik olarak zararsız hale getirmek, hacmini azaltmak ve kısmen enerji elde etmek maksadı ile inşa edilen yakma tesislerinin;
     1) Kapasitesi 0,75 ton/saat'den küçük olan evsel atık yakma tesislerinde baca gazı içindeki oksijen fazlalığı % 17, kapasitesi 0,75 ton/saat'den büyük olan tesislerde ise % 11 olması,
     2) Katı atık yakma tesislerinde katı atık miktarlarındaki günlük ve haftalık değişimleri dengelemek ve atıkların yanma hücresine verilmesini sağlamak amacı ile,
     a) Bir önsilo inşa edilmesi,
     b) Bu önsilolarda vakum uygulanarak, boşaltma sırasında ortaya çıkabilecek tozun çevreye yayılmasının önlenmesi,
     c) Bu önsilodaki basıncın atmosfer basıncının altında tutulması,
     d) Emilen havanın yakma hücresine gönderilerek yakılması,
     e) Yakma hücresinin çalışmaması durumunda önsilodan emilen havanın bacadan atmosfere verilmesi,
     3) Sıvı atıklar ve arıtma çamurunun da tesiste yakılması halinde, bu maddelerin kapalı kaplar içinde depolanması, üstü açık olan boşaltma yerlerinde bir hava emme tertibatı veya vakum bulundurulması,
     4) Yakma hücresinin devreye alınabilmesi, hücredeki sıcaklığın belirli bir değerin altına düşmesi halinde ani olarak devreye girecek yakıtla çalışan yedek yakma sisteminin bulunması,
     5) Yakma tesislerinin bacaları ile ilgili olarak Hava Kalitesinin Korunması Yönetmeliğindeki teknik hususların yerine getirilmesi,
     6) Yakma tesislerinde;
     a) Son yakma hücresinin bulunması,
     b) Minimum hücre sıcaklığının 800 °C olması,
     c) Sistemde poliklorlü aromatik hidrokarbonu çok olan atıklar yakılıyorsa yakma hücresinin sıcaklığının 1200 °C olması,
     d) Yakma hücresindeki sıcaklığın devamlı ölçülmesi, kaydedilmesi ve hücredeki sıcaklığın istenen sıcaklığın altına düşmesi halinde, yedek yakma sisteminin otomatik olarak devreye girerek son yakma hücresindeki sıcaklığı arttırması,
     e) Atığın son yakma hücresine hücredeki sıcaklığın yedek yakma sistemi ile istenen minimum yakma sıcaklığına eriştikten sonra verilmesi,
     7) Yanma sonucunda çıkan cüruf içinde yanmamış atık miktarının ağırlık olarak, külün % 2'sini geçmemesi ve tesiste arıtma çamuru yakılması halinde bu değerin % 3'e kadar çıkabilmesi,
     8) Cüruf ve baca gazı partiküllerinin ayrı ayrı toplanması,
     9) Yakma sonucu ortaya çıkan ısı ve cürufun değerlendirilmesi için gereken önlemlerin alınması,
    10) Tesiste, Hava Kalitesinin Korunması Yönetmeliğinde belirtilen sınır emisyon değerlerini sağlayacak baca gazı temizleme sistemlerinin bulunması
     gerekir.
   Belediyeler atık bertarafının yakma ile olacağı hallerde ayrı toplama ve/veya ayırma ile ilgili plan ve projelerini yakma tesisleri ile birlikte gerçekleştirmek zorundadırlar.
     Baca Gazı Sınır Emisyon Değerleri     
     Madde 39 - Evsel katı atık yakma tesislerinde Hava Kalitesinin Korunması Yönetmeliğinin 7 nci ekinde 2 nci grup tesisler başlığı altında yer alan esaslara uyulur.
 
     Evsel Katı Atık Tesisinde Yakılması Yasak Olan Maddeler
     Madde 40 - Evsel katı atık, evsel arıtma çamuru ve evsel katı atık benzeri endüstriyel atıkları yakmak maksadı ile inşa edilen yakma tesislerinde, ağırlık olarak katı atık toplam miktarının % 1'ini geçen organik bağlı klor veya 1 kg atıkta 50 mg'dan fazla halojenli organik madde ihtiva eden tehlikeli atıkların yakılması yasaktır.
 
SEKİZİNCİ BÖLÜM
Katı Atık İşleme Tesislerine
İnşaat ve İşletme Ruhsatı Verilmesi
 
     İnşaat Ruhsatı Verilmesi
     Madde 41 - Katı atıklar için yakma, kompost ve benzeri işleme tesisi inşa etmek isteyen kişi veya kuruluşlar bu Yönetmeliğin 31 inci maddesinde belirtilen mercilerden inşaat ruhsatı almak zorundadır. Ancak bu merciler inşaat ruhsatı vermeden önce tesisle ilgili belgeleri Müsteşarlığa göndererek görüşünü almak zorundadır.
     Belediyeler veya yetkilerini devrettiği kişi ve kuruluşlar, tesisi çevreyi kirletmeyecek, toplumun huzurunu bozmayacak ve yürürlükte olan kanun ve yönetmeliklerde istenilen ürün ve emisyon sınırlarını sağlayacak şekilde çalıştırmak zorundadır. Belediyeler veya yetkilerini devralan kişi veya kuruluşlar bu Yönetmelikte ve eklerinde belirtilen ölçümlerini yapmak, sonuçlarını istendiğinde mahallin en büyük mülki emrine, belediye başkanlıklarına ve Müsteşarlığa bildirmek zorundadır.
 
     İşletme Ruhsatı Verilmesi ve Denetlenmesi
     Madde 42 - İşletme ruhsatı, tesisin 3194 sayılı İmar Kanunu ile belirtilen  şartlara uygun olarak inşa edildiğinin tesbiti halinde 31 inci maddede belirtilen merciler tarafından verilir.
     Müsteşarlık veya bölge teşkilatları, mahallin en büyük mülki amirliği ve büyükşehir belediye başkanlıkları veya belediyeler, tesisi, ürünlerinin kalitesini, işletme şekli, hava ve gürültü emisyonu bakımından denetleyebilir, ölçüm yapabilir ve numune alabilirler.
 
     İşletme Ruhsatının İptali
     Madde 43 - Müsteşarlık, büyükşehir belediyeleri veya belediyeler ile mahalin en büyük mülki amirince yapılan kontrollarda, tesisin işletme ruhsatına uygun olarak çalıştırılamadığının ürün ve atık kalitesinin Yönetmelikte istenen özellikte olmadığının, hava, gürültü emisyonlarının veya tesise ait atık suların ilgili Yönetmeliklerde istenen şartları sağlamadığının tespit edilmesi halinde, hatanın giderilmesi için işletmeciyi, kontrolu yapan merci yazılı olarak ikaz eder. Hatanın düzeltilmesi için verilen süre, hatanın önemine ve kaynağına göre bir ay ile bir yıl arasında değişir. Şehirden toplanan katı atığın özelliğinden dolayı hatanın düzeltilemeyeceği anlaşılırsa, ruhsatı veren merci tarafından, Müsteşarlığın da görüşü alınarak, işletme ruhsatı iptal edilir. Yapılan kontrollarda işletme ruhsatı süresi biten tesislere, mevcut işletme şartlarında çalıştırılmasının insan ve çevre sağlığı açısından mahzurlu görülmesi, sözkonusu işletme şartlarının düzeltilemeyeceğinin anlaşılması halinde, işletme ruhsatı yenilenmez.
 
DOKUZUNCU BÖLÜM
Arıtma Çamurlarının Tarımda Kullanılması
 
     Arıtma Çamurlarının Tarımda Kullanılabilme Şartları
   Madde 44 - ....................................................
     Arıtma Çamurunun Kullanma Sınırlamaları ve Yasakları
   Madde 45 - ....................................................
ONUNCU BÖLÜM
Çeşitli Hükümler
 
     Denetim
     Madde 46 - Müsteşarlık bu Yönetmelik çerçevesinde yapılacak denetimlerde Kanuna göre yetkilidir.
     Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı hareket edenler hakkında Kanunun 15 ve 16 ncı maddelerinde belirtilen merciler tarafından gerekli işlemler yapılır ve 26 ncı maddedeki yaptırım uygulanır. Kanunun 24 üncü maddesindeki merciler tarafından 20, 21 ve 23 üncü maddelerinde belirtilen idari nitelikteki cezalar verilir.
 
     İşletmecinin Yükümlülüğü
     Madde 47 - Tesislerin işletmecileri,
     1) Yetkili merciin görevlendirdiği kişilerin tesislere girmesine izin vermekle,
     2) Görevli kişiler tarafından numune alınması ve yerinde ölçüm yapılması için izin vermekle,
     3) Görevli kişilerin istedikleri bilgi ve belgeleri sağlamakla,
     4) İzin alma işlemi veya denetleme işlemleri ile ilgili olarak yapılan deneyler ve ölçüm masraflarını karşılamakla,
     yükümlüdürler.
 
     Tebliğler
     Madde 48 - Bu Yönetmeliğin uygulanması ile ilgili teknik ve idari tebliğler, Müsteşarlığın bağlı olduğu Devlet Bakanlığı tarafından çıkarılır.
 
     Geri Kazanım Komisyonu
    Madde 49 -...................................................
     
     Geri Kazanım Komisyonunun Görevleri
   Madde 50-....................................................
    
   Ek Madde 1-...............................................
                             
GEÇİCİ HÜKÜMLER
     Mevcut Katı Atık İşleme ve Depolama Tesisleri
     Geçici Madde 1 - Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce inşaasına ve işletilmesine başlanılan katı atık işleme ve depolama tesislerini işleten belediyeler veya yetkilerini devrettikleri kişi ve kurumlar Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içinde tesislerin yeri, kapasitesi ve teknik özellikleri ile ilgili bilgi ve dokümanlarla birlikte Madde 31, 32, 41 ve 42 de verilen prosedüre uygun olarak inşaat ve işletme ruhsatı almak üzere ilgili mercilere başvurmak zorundadırlar.
     Belediye ve mahallin en büyük mülki amiri; bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce dolgusuna başlanılan depolar, Yönetmeliğin 24 ve 25 inci maddelerinde belirtilen şartları taşımıyorlarsa, en geç bir yıl içinde sözkonusu sahada depolama işlemine son vermeye yetkilidirler. Ancak bu durumda da 27, 28, 29 ve 30 uncu maddelerde belirtilen hususlar yerine getirilir. Sözü edilen bu geçici sürede 22 nci maddede belirtilen katı atıkların, sözkonusu depo alanına depolanması yasaktır.
     Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce dolgusuna başlanılan 24 üncü maddede belirtilen şartları taşıyan depo işletmecileri, 22, 25, 27 ve 29 uncu maddelerde belirtilen şartları yerine getirmek ve Müsteşarlığın uygun görüşünü almak kaydı ile 3 yıl süre ile faaliyetlerine devam ederler.
 
     Mevcut Katı Atık Yakma ve Kompostlaştırma Tesisleri
     Geçici Madde 2 - Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte mevcut kompostlaştırma tesislerinin işletmecileri Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren;
  1) 1 yıl içerisinde 34 üncü maddede belirtilen şartları yerine getirmekle,
  2) 6 ay içinde 37 nci maddede verilen ölçümleri ve kontrolleri yapmakla,
     yükümlüdürler.
     Mevcut evsel katı atık yakma tesisleri bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 1 yıl içerisinde bu Yönetmelikte verilen hükümleri yerine getirmekle yükümlüdürler.
     Mevcut yakma ve kompostlaştırma tesisleri Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 1,5 yıl içinde 42 nci maddede verilen prosedürle işletme ruhsatı almakla yükümlüdürler.
     Arıtma Çamurlarının Analizi
     Geçici Madde 3 - Arıtma çamurlarını tarımda kullanan gerçek özel ve tüzel kişi ve kuruluşlar, 44 üncü maddede verilen analizleri 6 ay içinde yapmak veya yaptırmak zorundadırlar.
     Depo tesisi ve işleme tesisi işletmecileri Geçici 1 inci maddenin birinci ve ikinci fıkralarındaki bilgileri ve Geçici 2 nci maddede verilen tesis ve kontrol veya analizlere ait sonuçları ve dokümanları mahallin en büyük mülki amirliğine, belediye başkanlıklarına ve Müsteşarlığa 6 ay içinde yazılı olarak bildirmek zorundadırlar.
     Çevre kirliliği yönünden tehlike arzeden durumlarda belediyeler Geçici 1 inci maddede verilen geçiş sürelerini Müsteşarlığın uygun görüşünü alarak kısaltmaya yetkilidir.
 
    Geçici Madde 4 - ...........................................
 
    Geçici Madde 5 - ...........................................
 
    Geçici Madde 6 - ...........................................
 
    Geçici Madde 7 - ............................................
 
    Geçici Madde 8 - ............................................
 
    Geçici Madde 9 - ...........................................
    Geçici Madde 10- ............................................
 
    Geçici Madde 11- ............................................
     
    Ek Geçici Madde 1 - Mevcut depo ve işleme tesislerine,Yönetmelikdeki hususlara uygunluğunun sağlanması için Geçici 1 ve 2 nci maddelerde süre verilmiş olması, bunlar hakkında 2872 sayılı Çevre Kanunu ile bunun ek ve değişikliklerinde öngörülen idari ve cezai yaptırımların uygulanmasına engel değildir.
   Ek Geçici Madde 2 - ...........................................
    
    Hukuki Dayanak
    Madde 51 - Bu Yönetmelik 9 Ağustos 1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 1 ve 3 üncü maddelerinde öngörülen amaç ve ilkeler doğrultusunda adı geçen Kanunun 8, 9, 10, 11 ve 31 inci maddeleri ile 389 sayılı Çevre Müsteşarlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 2 nci maddesinin (a), (c), (d), (e) ve (g) bentleri ve 25 inci maddesi gereğince hazırlanmıştır.
     Yürürlük
   Madde 52 - Bu Yönetmelik Resmi Gazete'de yayımlandığı tarihte yürürlüğe girer.
     Yürütme
    Madde 53 - Bu Yönetmelik hükümlerini Müsteşarlığın bağlı olduğu Devlet Bakanı yürütür.
EK-I
KAPLARINA DEPOZİTO VEYA KOTA UYGULANACAK
MADDE VE ÜRÜNLER
 
................................................................
 
 
EK - II
PLASTİK, METAL, CAM VE TERMOPLASTİK MADDE
İHTİVA EDEN KARTON ESASLI KUTULARIN
TOPLANMASINDA ULAŞILACAK ORANLAR
(Adet ve Ağırlık Üzerinden)
 
...............................................................
                             
(EK-II-a)
DOLUMCU-İTHALATÇI FİRMA MÜRACAAT FORMU
 
...............................................................
  
                              
(EK-II-b)
ÜRETİCİ FİRMA MÜRACAAT FORMU
 
.................................................................
 
EK-III
Ambalaj Birim Satış Fiyatına Göre Uygulanacak Depozito Bedeli Oranları
 
..................................................................
                           
EK - IV
DEĞERLENDİRİLEBİLİR KATI ATIKLARIN
TOPLANMASI-AYRILMASI VE/VEYA GERİ DÖNÜŞÜMÜ AMACIYLA
YAPILACAK LİSANS BAŞVURULARINDA
BULUNMASI GEREKEN BİLGİ VE BELGELER
 
................................................................
                           
EK - V
KOTA UYGULAMASINA TABİ KAPLARDA KULLANILACAK SEMBOL
 
 
................................................................
 
 
----------o----------
 
 
BU YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK
YAPAN MEVZUAT
 
Yayımlandığı                 Yürürlük          Değiştirilen
R.Gazete Tarih ve No.        Tarihi            Maddeler
---------------------        ----------        ------------------------
  3.4.1991 - 20834           03.4.1991         Md.8,11,44,45 Gç.Md.2,5
                                               Ek-III Ek Md.1 Ek Gç.Md.
                                               1,2
22.2.1992 - 21150            22.2.1992         Md.3,4,8,9,12,14,16,25,31
                                               Ek II,Tanımlar
2.11.1994 - 22099            2.11.1994         Md.3,8,9,11-14,16,26,38,
                                               49,50 Gç.Md.7,8 Ek I,
                                               II,III
15.9.1998 - 23464            15.9.1998         Md.3,7,8, Üçüncü Bölüm
                                               başlığı,Md.9-12,14,16,
                                               17, Dördüncü Bölüm
                                               başlığı,18,20,26,32,50,
                                               Gç.Md.8,9, Ek II-a,b
                             01.1.1999         Ek-I
18.8.1999 - 23790            18.8.1999         Md.26
29.4.2000 - 24034            29.4.2000         Ek-II, Ek-II-a
25.4.2002 - 24736            25.4.2002         Md.3,8,9,16,33,35-37,44,
                                               45, Gç.Md.10,11, Ek IV
05.4.2005 - 25777            1.1.2005          Md. 2,20,22,3,9,10,11,12,
                                               13,14,15,16,17,18,23,49,
                                               50,Ek Md.1,,Gç.Md.4,5,6,
                                               7,8,9,10,11,Ek Gç.Md.2
                                               Ek-I,II,II-a,II-b,III,
                                               IV ve V
26.03.2010 - 27533           01.04.2010        Md.22,24-32  
 
 
----------o----------